Devils beuken poort naar 1e Provinciale open!

 

 

Het was al een lang en zwaar seizoen geweest voor onze Devils, want na een barslechte start door enkele onvoorziene personeelsproblemen (5 op 15 punten) moesten ze elk weekend opnieuw vol aan de bak om de schade zo goed als mogelijk te beperken. Eind oktober zag de situatie er ronduit belabberd uit en hadden de sportieve ambities een stevige knauw gekregen. Met het bekleden van de voorlaatste plaats leek zelfs het linkerrijtje een utopie, laat staan de beoogde top-3 plaats.

Maar kijk, met de rug tegen de muur en het mes op de keel bewezen onze Devils eens te meer uit het juiste hout gesneden te zijn. Met een onwaarschijnlijke remonte bezorgden ze zelfs leider MSiks Blaasveld nog klamme handjes door vanaf de maand november alle wedstrijden te winnen en enkel op een barre decemberdag in een kil zaaltje in Kalmthout onderweg nog een puntje te laten liggen. Een verrijzenis waar zelfs ene J.C. uit Bethlehem jaloers op zou zijn, maar uiteindelijk bleek het nét niet voldoende te zijn om het klassement helemaal op zijn kop te zetten. Puurs strandde op de ondankbare 2de plaats, op 1 puntje van de buren uit Blaasveld en moest dus bang afwachten wat er in de reeksen hogerop nog aan verschuivingen zou volgen.

Uiteindelijk volgde het verlossende nieuws dan toch, dat onze heren nog een sprankeltje hoop mochten koesteren om alsnog de poort naar 1e Provinciale in te beuken. Daarvoor moesten ze in twee rechtstreekse duels wel voorbij Molvoc Mol A, de 2de uit 2de Provinciale A. Molvoc had ondanks een indrukwekkend aantal van 19 overwinningen uit 22 wedstrijden toch het kampioenschap aan Geel moeten laten, doordat ze liefst 6 keer via een 5de set de overwinning moesten binnenhalen. Het toonde meteen ook wel dat het een bijzondere taaie concurrent zou worden, die ook steeds tot aan het gaatje zou gaan.

Door enkele bizarre kronkels in het ondoorgrondelijke competitiereglement stonden onze Devils wel voor een voldongen feit: De wedstrijden in een weekend laten doorgaan was (quasi) onmogelijk. Het was dus een bijzonder lastige puzzel om leggen wanneer de wedstrijden dan wél doorgang konden vinden, zeker gezien het feit dat de laatste competitiematch al van 06/04 dateerde, en onze Devils ook nog een bekerfinale af te haspelen hadden op 01/05. Uiteindelijk werden de wedstrijden vastgeprikt op vrijdag 26/04 om 20u in Mol, en op donderdag 02/05 om 20u in Breendonk.

We hoeven u niet te vertellen dat de voorbereiding op deze cruciale wedstrijden dan ook allesbehalve optimaal was. De flitspalen op de E313 staan er op een vrijdagavond richting Mol toch behoorlijk werkloos bij met het voorbijkruipende verkeer en ook de lange werkweek ging niet in de koude kleren zitten. Met ook nog het enthousiaste thuispubliek achter hen had Mol toch wel een streepje of twee voor op een suf Puurs, dat in gedachten nog steeds het aantal auto’s voor hen aan het tellen was in de file.

Ondanks het Molse overwicht, zeker in het begin van de set, knokte Puurs zich toch beter in de partij. Het had kansen om het af te maken, maar kreeg uiteindelijk toch nog het deksel op de neus bij 29-27. Onze heren probeerden de bakens te verzetten en startten set 2 voortreffelijk met een opslagreeksje tot 1-6, maar stortten dan onbegrijpelijk in en ze keken bij 13-7 tegen een berg aan. Duvel herpakte zich nog wel enigszins, maar moest ook de 2de set aan Molvoc laten, 25-21. In set 3 leken onze heren in niets op de makke lammetjes uit de eerste 2 sets, want ze veegden de vloer aan met Mol. Ze stormden naar 12-25 en brachten toch weer wat schwung in de wedstrijd. Set 4 was vervolgens een zenuwslag waarin beide ploegen steeds gelijke tred hielden en Puurs uiteindelijke meerdere setballen kreeg, maar ze steeds zag weggeveegd worden door Molvoc. Toen middenman Laureys de set toch leek binnen te halen met het afslagen van een slechte receptie, trok de scheidsrechter de spotlights naar zich toe. Hij interpreteerde een duidelijke netfout van de Molse middenblokker op onwaarschijnlijke wijze als aanvallende netfout en ontnam Puurs zo een 2de setwinst. Hij hielp Molvoc zo weer in het zadel en een verbouwereerd Duvel, dat al in volle euforie was uitgebarsten, was de concentratie even volledig kwijt. Mol profiteerde optimaal van de situatie en de scheidsrechterlijke dwaling en beslechtte het pleit helemaal in hun voordeel, door ook set 4 binnen te halen met 30-28. Puurs zou thuis dus vol aan de bak moeten om deze 3-1 nederlaag nog recht te zetten, en dat daags na een slopende bekerfinale.

Bij Molvoc hadden ze duidelijk hun voorzorgen genomen om de verkeersinfarcten op de Kempense snelwegen en Antwerpse ring voor te zijn. Kennelijk hadden velen onder hen de brug gemaakt, want de meeste bezoekers stonden al in de sporthal te wachten toen de Duvelboys 1 voor 1 binnensijpelden in sporthal De Vrijhals.


En ook het Molse supporterslegioen had deze donderdagavond duidelijk met rood omcirkeld, want ook zij maakten massaal in de clubkleuren en met trommels in de aanslag hun opwachting, in die mate zelfs dat ze niet veel moesten onderdoen voor het eveneens talrijk opgekomen thuispubliek. Gelukkig hadden de Puurse getrouwen hun ‘groot lawaat’ meegebracht, waarvoor 100x dank!!



Duvel leek alvast geïnspireerd, want het schoot als een speer uit de startblokken. Met stevige opslagen, harde aanvallen en een aantal killblocks leek Puurs in alle facetten de bovenhand te halen, want het liep weg naar 19-9. Plots leken onze Devils echter te verstijven en vielen de ballen telkens net in Mols voordeel. Puurse hartlijders moesten zich dan ook uit de voeten maken, want het onwaarschijnlijke gebeurde toch (opnieuw), met onze heren die enkele setballen niet wisten te verzilveren, zelfs niet als ze op een gouden schoteltje werden aangereikt, en een Molvoc dat bij de eerste de beste kans dat wél deed en zo een stevige uppercut verkocht, 27-29.



Voor Duvel lagen de kaarten nu zeer duidelijk, de volgende 3 sets móesten koste wat het kost gewonnen worden om de 3-1 uit de heenmatch al te kunnen evenenaren, en dan zou een allesbeslissende Golden Set over promotie moeten beslissen. Duvel vocht voor wat het waard was en het zong zich de longen uit het lijf, Sporthal De Vrijhals daverde op zijn grondvesten zoals het al in geen tijden meer had gedaan, maar bovenal beefde alles met een Puurs hart bijna uit zijn vel. 



Een gestalterijk en moedig Mol bracht onze ploeg meerdere keren serieus aan het wankelen, maar door de knieën gingen we deze keer niet! Met een over-mijn-lijk-mentaliteit werden er ballen gered die al duizend keer eerder gevallen waren, werden er punten gescoord die al 10x eerder verloren leken te zijn en werd bovenal de teamspirit naar ongekende hoogtes geduwd, niet alleen bij de spelers en omkadering, maar ook bij al die talrijke aanwezigen die stonden toe te kijken.



Zelfs de meest introverte mensen vielen bijna over de balustrade bij het uitschreeuwen van al hun enthousiasme, de Hel van Duvel Puurs brandde als vanouds.

Molvoc kreeg twee gevoelige tikken toen het nipt de duimen moesten leggen met 25-22 en 25-23 in sets 2 en 3 en het heilige vuur leek helemaal uitgedoofd toen onze Devils (en met hen het voltallige thuispubliek) de bezoekers massaal het zwijgen leek op te leggen met een stevige 25-12 bolwassing in set 4. De vereiste 3-1 was een feit en dus kregen we een extra set tot 25 punten om uit te maken wie 1e Provinciale mocht gaan bestormen volgend seizoen.

De klok gaf al ruim na tienen aan toen onze heren na een korte onderbreking (ongetwijfeld om de hartlijders nieuwe pilletjes te laten zoeken) nog een laatste maal de degens mochten kruisen met Molvoc. 

Beide supportersscharen schraapten nog 1 keer de kelen en deelden onderlinge vocale plaagstoten uit, terwijl ook op het veld beide ploegen elkaar andermaal in evenwicht hielden. 

De bezoekers leken relatieve rust genomen te hebben in de snel uit handen gegeven 4de set met tal van wissels, terwijl de Puurse basis-7 ondertussen al een dikke 2u non-stop aan het knokken was geweest aan 200%.

Even leken onze Devils de inspanningen te moeten bekopen met een Molvoc dat wat afstand wist te nemen, maar onze Duvel-boys herstelden zich snel en leken bij 20-15 stilaan zegezeker. De stress sloeg toch weer ongenadig hard toe, waardoor Molvoc tot op een puntje terugkwam, maar dan begonnen de zenuwen zich ook meester te maken van de Kempenzonen. Vooral van aan de servicelijn gingen ze plots opnieuw veelvuldig in de fout, waardoor onze heren nu echt definitief hun hand konden uitsteken naar de winst.

Bij 24-22 en na meer dan 2u30 knokken mocht opposite Beuckelaers het met een machtige jumpserve helemaal afmaken en volgde een ongeziene Puurse vreugde-uitbarsting en konden alle rood-zwarten een lange feestnacht tegemoet met 1e Provinciale in het vooruitzicht!

Wij willen langs deze weg dan ook nog maar eens onze fantastische supporters bedanken voor een alweer geweldig seizoen! Zonder jullie steun zou dit allemaal niet mogelijk zijn, en het is een plezier om voor zo'n enthousiaste bende te mogen spelen! Een DIKKE MERCI en tot volgend seizoen, in 1e Provinciale!!

Vanwege alle Devils,

05/05/2019| https://www.facebook.com/DuvelPuursDevils/

Meer nieuws